Wedstrijdverslagen 11e

Een wedstrijd in het teken van de lang verwachte terugkeer van Henk Adam, die we met open armen hebben ontvangen. En ook van John van Rijn die na een periode van blessureleed weer aan wat speelminuten toe was. Hoe is het ze vergaan? ... U leest er binnenkort meer over ... wel kan ik verklappen dat de werklust van Paul Middelbos beloond is geworden met een M-O-M-punt ...

"Het lek is boven!" ... Inderdaad Eric ook met jou winnen we ... a.s. donderdag even op die strafschoppen oefenen ... zetten we voor het gemak even geen keeper in het doel ... wij kijken wel toe ... je mag er 5 nemen ...

Een tegenstander die zich SDC Achtung noemt (zie http://www.sdcachtung.com), wat moet je je daarbij voorstellen? Elf neonazisten met nog altijd een sterke hang naar het Duitse Rijk? Of elf respectabele heren die elke zaterdag een gezellig balletje willen trappen en afsluiten met een vriendschappelijk biertje? Het is mij niet geheel duidelijk geworden ... op het eind van de 2e helft leken een aantal wel een stel extremisten die alleen nog maar aanslagen op onze onderbenen wilden plegen ...

Wel duidelijk is dat wij door een stroeve start van de wedstrijd toch weer onze tegenstander de nodige kansen in de schoot wierpen. Wat een geluk dat de spits van de blauwen niet op zijn scherpst was want hij had er wel een paar kunnen of zelfs moeten scoren. Hij gaf zelfs toe dat hij niet zelfzuchtig genoeg was geweest en zelf voor de doelpunten had moeten gaan. Desondanks bleef hij actief in zowel de 1e als 2e helft en bleef mogelijkheden creëren en opgelegd krijgen.

Langzamerhand kregen we toch grip op de wedstrijd met de nodige aanvallende impulsen. Ook bij ons schortte het hier en daar in de afwerking. Desalniettemin slaagden we er op redelijk curieuze wijze onze doelpunten te maken en konden we gaan rusten met een 2-1 voorsprong. In de rust schijnen de Blauwen zelfs met enige bewondering opgemerkt te hebben hoe wij dat toch doen dat combineren. Tsja, wisten we dat zelf maar ... zonder gekheid en ik herhaal de wijze woorden van Eric "het lek is boven".

De laatste wedstrijden hebben aangetoond dat we best samen met elkaar een goed resultaat neer kunnen zetten. Ook al kraakt het hier en daar we hebben de laatste tijd veel veerkracht getoond en de wedstrijden naar onze hand kunnen zetten. Dit resulteert in een positieve instelling waarbij we laten zien dat we ook naar elkaar willen en kunnen luisteren. En bovenal er is weer in ruime mate spelvreugde en dat zal ons ook in slechte tijden er door heen slepen.

Over de 2e helft kunnen we kort zijn. Ik had het al over het extremisme van de Blauwen, een aantal van de onzen had het zwaar te verduren en kreeg de nodige tikken en plaagstootjes op de enkels en hakken. Met name Paul en Eric hadden het zwaar te verduren. Eric kon zich even niet beheersen en mocht zelfs 5 minuten afkoelen ... Achterin hadden we de zaak redelijk goed op orde en alles aardig "im Griff". Mede dankzij de glansrol van onze ouwegetrouwe keeper Jan, die in de laatste minuten de schrik om het hart sloeg toen hij onder het uitkramen van een angstig gilletje gevaarlijk voor zijn doel langs zag rollen. Maar vooral dankzij het goede spel van leider Aart op links kwamen we verdedigend goed uit de verf. Aart is daarom op gepaste wijze gelauwerd tot Man of the Match.

P.S. Het missen van strafschoppen zal nog lang gespreksthema zijn gok ik en regelmatig worden aangestipt.

De grote vraag afgelopen zaterdag:"Wordt je man of the match door achteraf je ploegmaats te trakteren op pitchers pils, patat en warme hapjes of is het een beloning voor wat je in het veld hebt laten zien of is het een combi van deze twee zeer te prijzen acties/initiatieven en wordt je gewaardeerd door je prestaties op en buiten het veld?" Later meer ...

Later is nu, we schrijven bijna een week later, de overwinningsroes is weggeebd maar toch leeft het gevoel we kunnen wat betekenen in deze competitie. Kunnen we er inderdaad meer uithalen? Jaaaaaaaaaaaaaa, ook al bereiken we gemeenzaam de gemiddelde leeftijd van 40, we kunnen zeker te weten nog een aardig spel op de mat leggen. De enige manier om dat te realiseren is om dat samen te doen en elkaar door dik en dun te ondersteunen. Dik en dun? Ja, we hebben alles in huis, dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken.

De blagen verslagen, dat is het motto van afgelopen zaterdag. De veldkeuze van het 10e was al dubieus en in ons voordeel. We konden die gastjes, want meer is het niet SORRY, de eerste 30 minuten dusdanig onder druk zetten dat wij op een welverdiende 2-0 voorsprong kwamen. Goede coaching lag hier aan ten grondslag! Ook al ebde het even weg in de 1e helft en kwamen we in de 2e helft onder druk te staan, we bleken sterker. Af en toe moet je daarvoor een flinke beuk uitdelen aan je DVS-genoten, maar verliezen is onze eer te na. Eindelijk hebben we die klunsen van het 10e met hun grote sm..........  verslagen. Ik ben trots op ons, ga zo door en we eindigen zeker boven het 10e en misschien wel in de top 3.

Jan D. / Ouwe Jan / Jan Lieg / Vader van jonge Jan ... je hebt het verdiend om M-O-M te zijn. Bedankt voor de grandioze traktatie. Wanneer word je weer 65????????

Had ik een enorm verhaal geschreven over de achtergronden van het al dan niet wanpresteren van onze mannenvereniging, druk je op een vage toets en het verhaal is verdwenen. Ik weet zeker dat het enorme toegevoegde waarde had en dat we er de komende wedstrijden enorm veel kracht uit hadden kunnen putten om de wedstrijden te kunnen winnen. Achteraf is het dan eenvoudig om te concluderen dat je niet de pen of een keyboard nodig hebt om de weg naar een overwinning in te slaan. Het is en blijft simpelweg een kwestie van doen en de mouwen opstropen. Ook al loop je 3/4 kwart van de wedstrijd achter je directe tegenstander aan. Aart hebt je het gehoord? Hij schold en vloekte 3-talig: Portugees, Engels en Nederlands en bovendien slissssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssste hij enorm door het gemis van zijn voortanden. U ziet het dagelijks onderhoud van het gebit blijft extreem belangrijk. Ondanks de verdiende overwinning hebben we toch een aantal spelers van de kaart moeten wegstrepen daar hun gewrichten niet opgewassen zijn tegen de harde klappen van het kunstgras. Wij wensen allen een snel herstel toe en ondanks blessures en andere pijntjes zijn jullie van harte welkom om je teamgenoten te ondersteunen langs de vaak winderige en kille zijlijn. Zijt getroost door de warmte van de 3e helft al dan niet in een kleedkamer hetzij kantine.

Zonder twijfel kan vandaag tot Man of the Match worden gekroond de man die een aantal corners dusdanig scherp voor het vijandelijk doel van de boys uit Garderen neerlegde en panklaar op het hoofd van John van R. en Kees van A. resulterend in een verdiende overwinning: PAUL MIDDELBOS!!!

Onze prestaties in het bekertoernooi zijn nooit om over naar huis te schrijven. Onze verwachtingen in de aanloop van deze wedstrijd waren dan ook alleszins opbeurend mede gezien de recente constante 5-2/2-5 nederlagenreeks. Bovendien een 2e elftal van een ooit geduchte Veluwse voetbalclub, die zomaar een walkover in de schoot geworpen zouden kunnen krijgen van ons.

Maar niets bleek minder waar. Met een krappe selectie van 13 man, met daarbij een aantal rits lichtelijk aangeslagen broeders betraden we het vochtige veld zonder hoge verwachtingen. Ondanks goed spel onzerzijds kwamen we weer door een 2-tal persoonlijke fouten op een onverdiende 0-2 achterstand. Met die stand gingen we de rust in en verliet onze pintch-hitter Eric het veld.

Na de rust bleek de nieuwe opstelling prima uit te pakken en het werd duidelijk dat Eric niet eens node gemist werd. De jongkies Maup en Guus hadden het aardig op de heupen en namen de oudjes flink op sleeptouw. Hun aanvalsdriften leiden ertoe dat we een aardige reeks doelkansen kregen die gelukkig ook omgezet werden in doelpunten. En ons uiteindelijk een zeer welverdiende overwinning opleverde.

De aanslagen van de Veluwse Boertjes hebben aardig af kunnen slaan, spijtiggenoeg heeft Jan Plette echter vroegtijdig met een kniekwetsuur het veld moeten verlaten en is hij opnieuw enige tijd uitgeschakeld. Het zit je niet mee Jan, kop op we denken aan je!!!

Eindstand BEKER:

Stand

# Elftal G W GL V P DPV DPT PM 1. VVOG 5 (zat) 3 2 1 0 7 6 3   2. SDC Putten 5 (zat) 3 2 0 1 6 9 4   3. DVS '33 11 (zat) 3 1 1 1 4 8 11   4. Veluwse Boys 2 (zat) 3 0 0 3 0 2 7

Over regelmaat gesproken ... en weer is een 5-2 uitslag aan de reeds lange verliesreeks toegevoegd. We kunnen ons echt op de borst kloppen dat we deze constante vorm stevig te pakken hebben. Maar ja, de smaak van een overwinning is toch zoeter en laten we binnenkort maar eens een tegenstander aan onze zegekar binden.

Over het vertoonde spel kan ik slechts de korte berichtgeving van de aanwezigen memoreren. Er werd eigenlijk best goed gevoetbald, echter had de tegenstander iets of iemand die dat deed wat wij niet in voldoende mate deden, te weten doelpunten maken.

Waar ik eigenlijk te weinig over heb gehoord is hoe onze bevriende tegenstander Michiel het ervan af heeft gebracht en of hij überhaupt nog welkom is op onze traditionele nieuwjaarsinstuif aansluitend op de SFDOZR-CUP. Waarschijnlijk horen we er spoedig meer over.

Ik weet het niet meer ... door ons chaotische spel van de afgelopen weken raak ik de draad en de kluts kwijt. Wie hebben er gescoord? Wat was de ruststand? Wie was onze tegenstander? Tsja ... op die laatste vraag kan ik inmiddels wel een eenduidig antwoord geven: WIJZELF. Tsjongjongejonge wat een stel klunsende houthakkers zijn we zeg. We slagen er elke keer weer in om ruim voldoende tegendoelpunten weg te geven om nooit en te nimmer meer te kunnen winnen. Het maakt zelfs niet eens uit welke elf in het veld staan, het is elke week weer hetzelfde liedje. Kunnen we het tij tijdig keren? Ik hoop het van harte dat we de boel kunnen doen kantelen, maar heb er voorlopig nog een keihard hoofd in. Was er maar één die met kop en schouders boven de rest uitstak dan zouden we ons daar aan vast kunnen klampen. Maar nee we delen allen in de malaise en de misere, niemand uitgezonderd, aanvallers, middenvelders, verdedigers!

Wat we inmiddels dus wel goed onder de knie hebben is, naast geelzwarte kousen, het oplopen van nederlagen met minimaal 3 tegentreffers. Eigenlijk presteren we heel regelmatig en verdienen we een compliment door zo'n reeks neer te zetten, 3x dezelfde uitslag op rij is niet niks en dat zullen weinigen ons nadoen. Dus moeten we het toch maar positief bekijken en er lering uit trekken. Onze verdediging creëert meer kansen dan onze aanval!

Veel succes zaterdag!

Waarom niet iemand tot Man of the Match kronen als troost voor de gemiste kansen, als oppepper voor de volgende wedstrijd, als prikkel om de doelpuntenmachine weer op gang te krijgen, als ruggensteun van de ploegmaten ... Eric het is je gegund ...

Nee, Marten je verdient het niet met het missen van een strafschop. Zoals Aart het zei was wel zeer treffend, "we hebben vandaag betere kansen gehad".

Er zijn van die wedstrijden dat we meer moeite hebben met onszelf en met elkaar dan met de tegenstander. Dit was er overduidelijk zo één. Voor je het weet sta je dan ook met 2-0 achter en moet je even een knopje omzetten om terug te komen. Dat lukte wonderwel heel aardig met goed voetbal, de bal ging in het 2e gedeelte van de 1e helft prima rond en we kregen ons verdiende loon, een gelijke ruststand. Dat biedt perspectief werd gedacht. Maar nee, we vervielen snel in oude gewoontes en lieten ons overlopen op het snikwarme kunstgras van de Barnevelders. Boem, boem, boem ... het was 5-2 met een geringe kans om weer op gelijke hoogte te komen. Ze waren er zeker, een aantal kansen, de laatste aanval echter was het bewijs van hoe droevig het met ons gesteld kan zijn. Een fikse woordenwisseling tussen Henk en Eric, die naar mijn idee volledig onnodig was en gestoeld was op onderling onbegrip en een flinke puist frustratie, was de spetterende afsluiting. Het was voor mij het bewijs dat we eerst maar eens ieder voor zich in zijn eigen spiegel moet kijken. Steek de hand in eigen boezem, die van je vrouw, vriendin, maitresse sla je maar eens over, ga bij jezelf te rade ... De psychoanalyse van het alledaagse seniorenvoetbal zou Sigmund Freud het noemen. Laten we in hemelsnaam zaterdags lekker samen voetballen en met een fiks portie respect voor elkaar het veld in gaan. We moeten ons geen illusies maken dat we wereldamateurs zijn en elke tegenstander eenvoudig van de mat spelen. Het moet vooral om de nuttige ontspanning gaan, plezier met elkaar voor, tijdens en na de match ... en de wil om SAMEN te winnen.

Je moet erbij geweest zijn om het te geloven. Uit diverse wandelgangen heb ik de getuigenissen over deze wedstrijd mogen horen. Het grillige scoreverloop tegen onze oranje-broeders uit Horst was mede het resultaat van een zeer grillig spelbeeld heb ik van horen zeggen. Bovendien waren het de grillen van een aantal elftalgenoten die de sfeer in het elftal bepaalden. Tot voor de rust was er duidelijk sprake van geladenheid onderling. Dat leidde tot wat omzettingen in het team en tot wat scheve en norse gezichten. Er werden stevige noten gekraakt wat resulteerde in een 2e helft waar de motivatie vanaf droop en ons de uiteindelijk verdiende overwinning bracht. De winst schijnt uitbundig met het nodige glasgerinkeldekinkel in de krochten van het clubgebouw gevierd te zijn. Of iedereen met een tevreden gevoel huiswaarts keerde trek ik ernstig in twijfel .............

Lang gras, lange bal van KC, stroeve bal, zachte bal, Ermel@live of wereldreis in de benen, navigatie stuurt me richting Hoevelaken, 4-4-2 speelwijze, de 2e bal was niet voor ons maar tegen ons, de 1e bal ook trouwens ... we leken allemaal confuus en totaal de weg kwijt en konden geen echte vuist maken vandaag. Dit was wederom niet een tegenstander waar we normaalgesproken wakker van zouden moeten liggen. Maar misschien moeten we ons toch nog maar eens achter de oren krabben.

Even hebben we getracht het tij te keren maar toen stonden we inmiddels al ruimschoots achter, dus liepen we niet alleen achter de tegenstander maar ook nog eens achter de feiten aan. Natuurlijk misten we een stevig portie routine door de afwezigheid van o.a. Dr. M. Smergsma, Shjanghai Shjacko en ZZPaultje maar die mogen wie niet de schuld in de schoenen schuiven. Het lag niet aan hun of aan de tegenstander, het lag echt aan ons. Jammer zo'n zwakke start, het was niet nodig.

Dan maar de messen slijpen voor de confrontatie met onze dorpsgenoten van de FC Oranjehemden. Er kunnen a.s. zaterdag weer de nodige jeugdvete's en oude burenruzies geslecht worden. Maar naar verwachting zal het vooral een middagje verbroedering worden. Als we de punten maar aan de Sportlaan houden is alles goed.

Man of the match is geworden: ....? Ondanks dat hij eenmalig zijn directe tegenstander niet kon bijbenen en zijn GPS hem het bos in stuurde maar vooral vanwege zijn toch te velde verschijnen ondanks alle voorbereidingen voor zijn jubileum gaat deze eer naar Guido van Dijk. Guido bedankt!

Voor velen van ons was dit feitelijk een thuiswedstrijd maar toch ook uit. Want in de oersaaie kantine van de groenen voel je je nooit thuis. Toch leek het tegendeel waar want een aardige delegatie bleef na deze puntendeling hangen voor een biertje en een hapje.

Een puntendeling die met name te danken was aan de scheids die in de 2 helft besloot om een overduidelijke buitenspelsituatie in het voordeel van VVOG weg te wuiven en de gelijkmaker goed te keuren. Dit was aanleiding voor het nodige gekrakeel in en het veld, voor ons toch altijd wat teruggetrokken Marten reden genoeg om zich van de bank te verheffen en het veld in te lopen en in stevige bewoordingen aan de scheids (overigens in Ermelo woonachtig) duidelijk te maken hoe hij over hem denkt. Nu kan ie zorgeloos op vakantie, want hij heeft zijn hart kunnen luchten.

Hoe kom je tot een 3-3 gelijkspel? Nou heel simpel door in de 1e helft gewoonweg de ballen slecht in te spelen en daarmee de tegenstander de doelkansen in de schoot te werpen. Er heerste onrust, gecoacht werd er niet of nauwelijks, tsja.... Gelukkig vertoonde de 2e helft een ander beeld en wisten we volop kansen te creëren en uiteindelijk verdiend terug en zelfs op voorsprong te komen. Totdat de scheids roet in ons eten gooide ... zijn uitleg was achteraf simpel "zo werkt het met buitenspel en niet anders". Einde discussie!

Er was er vandaag 1 die duidelijk zijn voeten heeft laten spreken en met kop en schouders de titel van Man-of-the-Match verdiend heeft: Jacko Moerdijk. Zijn shuffles waren ouderwets en de passeertrucendoos ging wagenwijd op. Onze compliment Jacko!

Die vermaledijde Puttense gehandicaptenvrachtwagenoptocht elk jaar weer ... luid toeterend een heel dorp van de buitenwereld afsluitend ... weten jullie wel dat Henk A. daar tot vorig jaar ook actief aan deelnam, ja als chauffeur denken wij!? Voortaan gewoon de normale weg volgen dan kun je op tijd op het veld staan, helaas maakte de elftalleiding een aantal foute keuzes en doolden zij door de buitenwijken van Putten op zoek naar een uitweg om uiteindelijk de eerste vrachtwagen van de stoet vlak voor hun neus de kruising te zien oversteken ... verdikkie ... ze konden niets anders dan wachten en accepteren dat zij niet in de basis zouden kunnen starten.

De wedstrijd is het best te verwoorden met de woorden die Jacko M. nadien uitsprak, "Het is goed dat we weer samen op het veld stonden, het was een prima oefenpotje". Laten we het daar maar ophouden en deze bekermatch zien als voorbereiding op de competitie.