Cookie beleid DVS'33 Ermelo

De website van DVS'33 Ermelo is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan
  • DVS-TV & DVS-Video

  • Top-en Hoofdsponsors
  • Eerstvolgende wedstrijd

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!

DVS wint ook van Veensche Boys

Veensche Boys, JO11-1JM

3 - 6

DVS'33 Ermelo JO11-1

Competitie

Onder 11, JO11-1, 1e klasse 04

Datum

25 november 2017 10:00

Accommodatie

Onbekend

 

Afgelopen zaterdag gingen mijn gedachten terug naar een snikhete zomeravond eerder dit jaar. In Nijkerkerveen werd er toen door DVS JO 11-1 geoefend tegen Veensche Boys. Na een redelijke eerste helft zag ik, loom leunend op een hek en met wat samengeknepen ogen de DVSérs  bevangen door de hitte de tweede helft aan Veensche Boys laten. De hittebestendige jongens uit ’t Veen gingen er uiteindelijk met de overwinning vandoor. Veel stond er toen niet op het spel natuurlijk. Maar toch… .

 

Afgelopen zaterdag was dat wel even anders. Weer naar Nijkerkerveen, maar nu voor het echie. Ik zie DVS niet graag verliezen, ook niet tijdens een zomeravondwedstrijdje. En ik hoopte, niet te hardop, dat de jongens wat revanchegevoelens aan die verloren wedstrijd hadden overgehouden.
‘Maar ach’, stelde ik mezelf gerust, DVS speelt goed, was in de winning mood en niet geheel onbelangrijk, de temperatuur was maar liefst 30 graden lager dan tijdens die verloren wedstrijd. Misschien konden de jongens het wel zonder revanchegevoelens af.


De scheidsrechter blies met het beginsignaal een mooi wolkje waterdamp mee. Hij leek wel een stoomfluit. Het spel voor de jongen honden op het veld was begonnen.  En de meest gretige honden uit de hele competitie, althans die indruk heb ik altijd aan het begin van de wedstrijd, zitten bij DVS. Ook nu weer startten de DVS’ers fel en gedreven. Mooi en fijn voor mij.  Ik trek dan namelijk de conclusie dat de koppies goed staan en ik voel me dan altijd een beetje opgelucht.

Voor een echt rustig gemoed zou ik willen dat er zo snel mogelijk vijf doelpunten worden gemaakt. Daar leek het wel even op! Uit twee mooie aanvallen scoorde DVS vrij vlot de 0-1 en de 0-2.

De jongens uit ‘t Veen konden als team best goed voetballen, maar toch, de 0-3 en 0-4 had gerust kunnen vallen in deze fase. Toch gebeurde het niet en de blauwhemden leken warm te draaien. Dan is het opletten geblazen heeft de ervaring mij geleerd.
DVS kreeg steeds minder grip. Een onverwacht afstandsschot bracht naast de 1-2 ook onrust en spanning in me. ‘Kom op nou DVS!’
Die Veensche Boys begonnen echt aan te dringen, DVS liet zich terug dringen met slechte passing en aannames. Ook dat nog… . De 2-2 leek in de maak.  Gelukkig stak het rustsignaal  daar een stokje voor.
Als ik vervolgens de DVS coaches door de knieën, in een kringetje met hun jongens zie staan dan denk ik ‘het kan toch niet anders dan goed komen in die tweede helft’.


De pauze leek de jongens uit ’t Veen geen goed gedaan te hebben. Teveel afgekoeld vermoedelijk. Met name de keeper, die met een colsjaal de temperatuurschade nog had proberen te beperken leek uit z’n doen geraakt. Wel sneu, maar ja. Was de 1-3 nog echt onhoudbaar, want dit DVS doelpunt was gewoon mooi, de 1-4 was een hele grote fout van hem. Ik maalde er niet om maar liet dit natuurlijk niet merken. Toen DVS, dat zich in de rust kennelijk goed hervonden had, ook nog de 1-5 maakte kon er toch niets meer mis gaan… . Toch?
Alsof de jongens van DVS wisten dat ik daar slecht tegen kan lieten ze De Veensche Boys toch nog twee tegendoelpunten maken. Was het opeens 3-5! Nog steeds was de wedstrijd niet gedaan… . Van mij mag zo’n scheidsrechter dan wel affluiten. Geen zin heb ik in een 4-5  of, ‘wordt het toch nog een gelijkspel?’. De spelregels echter maken dat ik mijn tijd zal moeten uitzitten. Nog even lijden aan de spanning dan maar, ik heb geen keus.

Gelukkig was daar weer die Veense keeper. Hij, in nauwe samenwerking met een andere onderkoelde teamgenoot, deed er alles aan om een DVS voorzet in het eigen doel te werken. Met verve lukte dit en daarmee was er, de toch wel verlossende, 3-6.

En zo bleef het gelukkig. Ik dacht aan die tweede plek die ze nu wel stevig in handen hadden
En natuurlijk vond ik het, direct na het eindsignaal al,  een terechte uitslag want DVS was natuurlijk veel en veel beter.  Ik wist van te voren al wel dat ze zouden winnen. Ze zijn gewoon de beste dus... .

En die verloren oefenwedstrijd? Ik stelde me zelf gerust met de gedachte dat dit door de hitte kwam en dat het daarom eigenlijk niet meetelde.
Zo doe je dat.

 

Wernher